Chronische aandoeningen en onzekerheid

Weet je wat ik vorige week gedaan heb? Ik mocht een vrouw begeleiden die onzeker was van zichzelf, zichzelf wegcijferde en zichzelf niets waard vond. Eigenlijk helemaal niet zo vreemd, ware het niet dat ze chronisch ziek is en 48 jaar oud is. Helemaal niet mijn doelgroep zou je zeggen, toch?

Als je mijn blogs hebt gevolgd, dan weet je dat ik zelf een chronische aandoening heb. Ik vond het daarom interessant dat ik een verzoek kreeg van iemand die ook een chronische aandoening had. Ik heb uiteraard eerst een telefonisch gesprek met haar gevoerd om na te gaan of ik degene was die haar kon begeleiden in haar strijd tegen haar onzekerheid.

En weet je, het voelde helemaal niet vreemd om haar een coachingstraject aan te bieden. Het voelde goed van beide kanten om met elkaar aan de slag te gaan.

Sandra kwam onzeker binnen, en ik zag dat ze zenuwachtig was. In haar ogen zag ik angst. Ik voelde dat ze moe was.

En vorige week was onze eerste afspraak. Om haar een gezicht te geven, noem ik haar voor het gemak Sandra. Sandra heeft mij toestemming gegeven om haar verhaal en haar voortgang in het coachingstraject te vermelden in mijn blogs. Een van haar doelen was om gezien te worden. En door haar coachingstraject te beschrijven in mijn blogs, zou ze voor haar gevoel iets kunnen betekenen voor anderen en meer begrip kweken voor mensen zoals zichzelf.

Sandra kwam onzeker binnen, en ik zag dat ze zenuwachtig was. In haar ogen zag ik angst. Ik voelde dat ze moe was. Zoals gebruikelijk, leg ik bij de eerste afspraak wederom uit wat ik doe en wie ik ben, en hoe het programma er die dag uit zal zien. Ik beantwoord eventuele vragen en ga dan van start. Maar bij haar voelde ik dat ik anders te werk moest gaan. Ik voelde dat ik eerst mijn persoonlijke verhaal aan haar moest vertellen. Terwijl ik mijn verhaal vertelde, zag ik haar ontspannen. Ik zag herkenning bij haar en ik zag opluchting. Naderhand vroeg ik haar of mijn observaties van haar klopten.

Ze gaf aan dat mijn verhaal haar zo een enorme geruststelling gaf en haar vertrouwen gaf, dat ze bij mij aan het juiste adres was. Ik begreep haar. Ik heb gevoeld wat zij voelde, ik ben daar geweest waar zij zich nu bevond… in een neerwaartse spiraal zonder uitzicht op herstel en niet wetende hoe zij zichzelf kon helpen om met haar aandoening om te gaan in een snelle maatschappij die op prestaties gericht is. Ik zag de tranen in haar ogen. Niemand begreep waar zij dagelijks mee te maken had. Haar strijd tegen de vermoeidheid, haar strijd tegen het onbegrip van haar omgeving. Het maakte haar onzeker. Het maakte haar kapot vanbinnen, ze was verscheurd tussen twee werelden: de gezonde snelle wereld en de wereld met beperkingen en restricties.

Maar ik begreep haar.

… ik voelde intuïtief aan dat Sandra meer van mij nodig had dan alleen maar begrip tonen voor haar situatie. Ik moest mijn eigen ervaring met haar delen.

Sandra voelde zich eindelijk vrij om zich uit te spreken. Iets wat ze lang niet gedurfd heeft omdat ze bang was dat anderen haar zouden zien als een ‘zielig’ geval, en dat ze medelijden met haar zouden hebben. En medelijden is een ‘NO GO’ voor haar. Ze wil gezien worden voor wie ze is. Ze wil ondanks haar uitdagingen een bijdrage kunnen leveren in de maatschappij. Ze heeft zoveel wat ze nog wil doen en wat ze nog kan doen. Ze heeft zelfs gedacht om voor zichzelf te beginnen… “Net als jou”, zegt ze.

Sandra heeft de ervaring dat mensen zeggen begrip te hebben voor haar situatie als persoon met een chronische aandoening. Maar als zij zich ziek meldt, een keer moet afzeggen vanwege pijn of vermoeidheid, ondervindt zij onbegrip en irritatie.

Nadat ze haar verhaal in detail heeft verteld, begin ik met de behandeling. Ik begin eerst met wat meditaties en lichtere behandelingen om later in het coachingstraject de diepte in te gaan.

In deze eerste sessie van het coachingstraject voelde ik intuïtief aan dat Sandra meer van mij nodig had dan alleen maar begrip tonen voor haar situatie. Ik moest mijn eigen ervaring met haar delen. Sandra heeft de ervaring dat mensen zeggen begrip te hebben voor haar situatie als persoon met een chronische aandoening*. Maar als zij zich ziek meldt, een keer moet afzeggen vanwege pijn of vermoeidheid, ondervindt zij onbegrip en irritatie.

Sandra wil af van het gevoel en gedachte dat ze niets waard is. Als ik haar vraag hoe zij aan die gedachte en het gevoel komt, blijft ze stil. Wordt vervolgd!

Wil je Sandra blijven volgen, abonneer je dan op mijn nieuwsbrief/blog dan ben je de eerste die de laatste nieuwtjes en updates van mij ontvangt.

Het begon mij te dagen dat ik misschien mijn missie, mijn doelgroep moest aanpassen.

Na de eerste afspraak met Sandra, bedacht ik mij dat het helemaal niet zo gek zou zijn om vrouwen van welke leeftijdscategorie, met een chronische aandoening, in mijn doelgroep op te nemen. Wie anders dan ikzelf, begrijpt deze vrouwen het beste? Wie anders dan ikzelf, heeft soortgelijke ervaringen meegemaakt, zoals zij ze op dit moment meemaken? En wie anders dan ikzelf, voelt wat zij voelen? 

Het begon mij te dagen dat ik misschien mijn missie, mijn doelgroep moest aanpassen. Mijn missie is waarschijnlijk altijd al duidelijk geweest, maar zag ik het niet. Het was mij nu wel duidelijk geworden. Ik moest hier iets mee. Ik voel mij enigszins opgelucht. Ik krijg het idee dat mijn doelgroep zich aan het ontvouwen en vormgeven is. Ik heb wel vaker vrouwen mogen begeleiden met een chronische aandoening. Ik heb mij alleen nooit gerealiseerd dat dit misschien ook mijn doelgroep kon zijn.

Het is waarschijnlijk altijd al voorbestemd geweest dat ik deze ‘vergeten’ groep vrouwen begeleid naar zelfvertrouwen, naar meer zelfliefde en zelfwaardering zodat zij zich kunnen manifesteren in een snelle maatschappij, zonder dat dit ten koste gaat van hun gezondheid. Want een chronische aandoening hakt in het leven van welke persoon dan ook en vraagt om aanpassing en begrip…en vooral begrip van jezelf. 

Ik besluit daarom dat ik deze vrouwen wil helpen. Ik heb de ervaring, de kennis, de kunde, het begrip en de mogelijkheid om deze vrouwen te helpen.

Poehoe… zo dat is eruit… de wereld in, en nu afwachten wie en wat er verder op mijn pad komt. Ik barst van de ideeën hoe ik dit wil vormgeven naast het coachingstraject.

Wil je weten hoe?

Blijf op de hoogte van mijn activiteiten. Meld je aan voor mijn nieuwsbrief/blog en voor mijn trouwe volgers, lees mijn nieuwsbrieven/blogs waarin ik je op de hoogte hou van de laatste ontwikkelingen.

Lieve lezer, ik stel mij kwetsbaar op en vraag om jullie hulp. Zou je mij willen helpen deze doelgroep te bereiken? Ik weet dat er heel veel vrouwen rondlopen die onzeker zijn of geworden zijn door de chronische aandoening die zij hebben. Ik weet dat ik ze door mijn ervaring en kennis kan helpen. En omdat ik zoveel voor ze kan betekenen is het zonde om ze deze kans te ontnemen.

Help mij ze te bereiken!

Deel mijn nieuwsbrieven en blogs aan zoveel mogelijk mensen. Bij elke nieuwsbrief of blog die gedeeld wordt, is er wel een persoon die zich in dit verhaal herkent.

I AM ON A MISSION!

Ik dank je hartelijk voor jouw hulp.

Liefs, Digna

 

P.S. Laat gerust een reactie achter.

 

 

*Ik maak bewust de keuze om haar en mijzelf een persoon te noemen met een chronische aandoening, en mijzelf geen chronisch ziek persoon te noemen. Dat laatste heeft voor mij een zware energie. Het voelt aan alsof ik alleen een chronisch ziek mens ben, terwijl ik veel meer ben dan alleen maar ziek zijn. Het is een andere nuancering van chronisch ziek zijn en geeft meer vrijheid. Om het nuanceverschil nog duidelijker aan te geven, kan je iemand  die gehandicapt wordt genoemd plaatsen in vergelijking met iemand die fysieke beperkingen heeft, of iemand die afgekeurd is voor werk in vergelijking plaatsen met iemand die arbeidsbeperkingen heeft. En zelfs dat laatste is aangepast in de wetgeving. De persoon heeft nu een percentage arbeidsgeschiktheid. In beide gevallen bedoelen we hetzelfde, maar je benadert het vanuit een andere invalshoek, een meer positievere benadering. Meer vanuit de kracht van de persoon in plaats vanuit een beperking. 

 

 


Reageer

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Aanmelden  
Laat het mij weten wanneer er
error: Content is protected !!