De week van…Kiezen voor jezelf.

Wat heb ik genoten vorige week van het gezelschap van mijn vriendinnen/ex-collega’s. Samen gezellig in een restaurant bijpraten over het leven, werk en alles wat ter tafel kwam.

Mijn vriendinnen waren allen vanuit het werk naar het restaurant gekomen. Ik luister naar hun verhalen over het werk wat zij doen en over de dilemma’s waar zij soms mee te maken hebben. Toevallig zijn ze alle drie van baan gewisseld, zijn ze bij een andere organisatie gaan werken. Nog steeds in dezelfde branche, maar waar toch blijkbaar een andere sfeer hangt op de werkvloer. Een meer waarderende en positieve sfeer.

We halen herinneringen op van vroeger en hoe stressvol ons werk toen was. We hebben het erover dat allemaal een periode van afkicken van de stress (hebben) ondergaan. Ik voel, als ik aan die periode denk, ook zo maar een afkeer in mij opkomen, terwijl ik in die periode toch de meeste ervaring heb opgedaan en ook een hele tijd met plezier heb gewerkt. En toch voel ik een zekere beklemming als ik aan die periode denk.

Het blijft mij bezig houden waarom dit gevoel bij mij opkomt. Gedurende de rest van de avond gaat de meeste gespreksstof over de dames hun nieuwe baan en hoe fijn ze het hebben op hun nieuwe werkplek, over oude bekenden die ze tegengekomen zijn in hun nieuwe functie, bekenden die veel eerder vertrokken zijn van onze voormalige werkgever, en over ons leven.

Als ik thuis ben, passeren de gesprekken nog eens de revue in mijn hoofd en denk ik weer aan de periode dat ik werkte voor deze voormalige werkgever.

Het was een periode waar ik veel geleerd heb over menselijke emoties, over disfunctionele gezinnen, maar ook over de liefde van ouders voor hun kinderen. Wat mij het meest is bijgebleven uit deze periode is het stugge karakter van de organisatie waarbij een taakcultuur de overhand heeft genomen in het nadeel van het gezin en de werknemer. Een periode waar ik veel stress heb ervaren op de werkvloer, een periode die ik achter mij heb gelaten.

Het was wel in deze periode dat mijn spirituele groei een spurt nam. Ik merkte dat ik iets anders wilde in mijn leven. Ik merkte dat ik niet meer resoneerde met deze manier van werken. Ik wilde mensen bereiken op een andere manier. Ik wilde meer vanuit een positieve benadering mensen bewustmaken dat zij een keus hebben. Dat zij geen slachtoffer zijn van hun verleden. Ook ik had een keus. Ik kon blijven werken voor deze werkgever, die overigens goed betaalde, of ik kon voor mijzelf kiezen en de stress vaarwel zeggen.

Ik heb voor mijzelf gekozen. En ik heb er tot op vandaag geen spijt van mijn beslissing gehad. Ik kan nu meer en meer mijzelf zijn, mijzelf ontplooien op een manier zoals ik die fijn vind.

Ik heb geen gemakkelijke weg gekozen. Het is een pad met uitdagingen, een pad waarin ik mijzelf met regelmaat tegenkom en mijzelf elke keer weer moet resetten naar een betere versie van mijzelf. Maar het is bovenal een mooi en waardevol pad wat ik bewandel. Ik ben, in de vier jaar dat ik nu mijn praktijk heb, zoveel mooie mensen tegengekomen. Ik heb zoveel ouders en kinderen, vrouwen en mannen mogen helpen met Luisterkind afstemmingen, healingen mogen geven, en bewustwordingsworkshops mogen verzorgen. Ik mag getuige zijn van mega transformaties bij vrouwen, kinderen, en daar doe ik het voor. Ik gun iedereen zijn transformatieproces, zijn bewustwordingsproces, zelfliefde ontdekken, zoals ik het mijzelf ook gun. Dit is wat ik wil en wat ik altijd heb gewild.

Ik denk weer aan ons gesprek aan tafel, aan de tijd samen bij die ene werkgever. We hebben samen leuke en minder leuke tijden meegemaakt. We konden op elkaar terugvallen, en tot nu toe. Mis ik de werkvloer? Soms. Ik mis met name mijn collega’s. Maar alle andere leuke dingen die het ondernemerschap met zich meebrengt, compenseert het gemis.

Het was geen gemakkelijke keuze om daar weg te gaan. De onzekerheid van het opstarten van een eigen bedrijf. Financiële onzekerheid. Toch voelde ik in mijn diepste wezen dat ik geen ander besluit kon nemen. Het heeft zo moeten zijn. Ik voel vrede, zelfliefde en zelfacceptatie. Ik heb gekozen voor mijzelf.

En die vrede, zelfliefde en zelfacceptatie gun ik jou ook. Ik gun jou dat je kiest voor jezelf.

Als jij een van onderstaande vragen met JA beantwoordt,

  • Ben je onzeker?
  • Ben je angstig?
  • Slaap je slecht?
  • Ben je moe, lusteloos?
  • Heb je lichamelijke klachten die niet medisch te verklaren zijn?
  • Kom je maar niet verder in het leven en draai je maar in cirkeltjes rond?
  • Weet je niet waar je talenten liggen of weet je niet hoe jij ze moet benutten?
  • etc. etc.

vraag dan een Luisterkindafstemming aan. 

Ik ben in de week van Valentijnsdag (11-17 februari) in de gelegenheid om 4 afstemmingen te maken. De afstemming krijg je ook in deze week. Vraag jouw afstemming daarom snel aan. Alle andere aanvragen worden in een periode van twee weken gemaakt.

En, er is nog een voordeel…

In het kader van Valentijnsdag betaal je geen BTW op een Luisterkindafstemming (Voor jou of je kind). Normale prijs is € 55 voor een Luisterkindafstemming. Nu betaal je maar €45,45 voor een afstemming. Een voordeel van € 10. Deze actie is geldig tot en met 10 februari 2019.

Aanvraag Luisterkindafstemming


Reageer

avatar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  Aanmelden  
Laat het mij weten wanneer er
error: Content is protected !!